ประวัติ จังหวัดแพร่ มีพื้นที่ 6,538.598 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 4,185,510 ไร่มีแม่น้ำยมไหลผ่านลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขาล้อมรอบทั้งสี่ทิศมีที่ราบในหุบเขาอยู่ตอนกลางจังหวัด จังหวัดแพร่เป็นจังหวัดหนึ่งใน17 จังหวัดภาคเหนือ ของประเทศไทยตั้งอยู่ทางภาคเหนือตอนบนฝั่งแม่น้ำยม อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานคร ตามทางหลวงหมายเลข 11 และ 101 ประมาณ 555กิโลเมตร
จังหวัดแพร่ ได้ชื่อว่าเป็นประตูเมืองสู่ล้านนา เดิม เป็นนครรัฐอิสระที่ตั้งอยู่ก่อนการสถาปนา อาณาจักรล้านนา จากหลักฐานต่าง ๆ ทำให้ทราบว่าจังหวัดแพร่นั้นมีชื่อเรียกกันหลายชื่อแล้วแต่ยุคสมัย เช่น เมืองพล เป็นชื่อที่เก่าแก่ดั้งเดิมที่สุด จากการพบหลักฐาน ในตำนานทางเหนือ ฉบับใบลาน พ.ศ. 1824 เมือง โกศัย เป็นชื่อที่ปรากฏในพงศาวดารเชียงแสนเมือง เพล เป็นชื่อที่ปรากฏหลักฐานอยู่ในศิลาจารึกหลักที่ 1 ของพ่อขุนรามคำแหงมหาราช และ เมืองแพร่ เป็นชื่อที่คนไทยในอาณาจักรสุโขทัยและอยุธยาใช้เรียกเมืองแพล แต่ได้กลายเสียง เป็นเมืองแพร่จนถึงปัจจุบัน ในพื้นที่หลายอำเภอของจังหวัดแพร่ ได้ค้นพบหลักฐานว่ามีร่องรอยการอยู่อาศัยของมนุษย์ในยุคก่อนประวัติศาสตร์เช่น ขวานหินกะเทาะ ขวานหินขัด ในเขตอำเภอ ลองอำเภอวังชิ้น เป็นต้น และที่อำเภอสองยังมีประวัติเกี่ยวกับเมืองเวียงสรองที่เป็นเมืองโบราณในวรรณคดี เรื่องลิลิตพระลอ ซึ่งทุกคนรู้จักกันดี
จังหวัดแพร่มีด้วยกันทั้งหมด 8 อำเภอ คือ อำเภอเมือง อำเภอสูงเม่น อำเภอหนองม่วงไข่ อำเภอเด่นชัยอำเภอร้องกวาง อำเภอลอง อำเภอสอง อำเภอวังชิ้น และมีอาณาเขตที่ติดต่อกับจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
| ทิศเหนือ |
ติดต่อกับจังหวัดพะเยา และลำปาง |
| ทิศตะวันออก |
ติดต่อกับจังหวัดน่าน |
| ทิศใต้ |
ติดต่อกับจังหวัดอุตรดิตถ์ และสุโขทัย |
| ทิศตะวันตก |
ติดต่อกับจังหวัดลำปาง และสุโขทัย |
|